Prokura
Prokura jest pełnomocnictwem szczególnego rodzaju, jednak od pełnomocnictwa różni się kilkoma istotnymi cechami. źródłem pełnomocnictwa jest oświadczenie woli mocodawcy, z kolei prokury ustawa.
Ponadto w przypadku prokury kodeks cywilny zawęża krąg osób mogących być mocodawcą do przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą i są wpisani do rejestru. Nasuwa się pytanie czy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mogą ustanowić prokurenta, skoro nie są wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), a do Ewidencji Działalności Gospodarczej.
Zdania na ten temat w doktrynie są podzielone. Jednak słuszniejszy wydaje się pogląd iż zwrot „wpisani do rejestru” należy interpretować rozszerzająco zaliczając do słowa rejestr zarówno KRS, jak i Ewidencje Działalności Gospodarczej.
Za taką interpretacją przemawia chociażby definicja przedsiębiorcy : Art. 431 Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową. Inną różnicą między prokurą a pełnomocnictwem jest to, że co do zasady Prokura nie może być ograniczona ze skutkiem prawnym wobec osób trzecich.
Prokura
Od tej zasady jest wyjątek : Prokura oddziałowa, której zakres czynności ogranicza się do spraw związanych z działalnością oddziału. Prokury nie może udzielić spółka cywilna, ponieważ spółka cywilna nie jest przedsiębiorcą. Za przedsiębiorców uważani są wspólnicy spółki cywilnej.
Prokury nie może udzielić spółka w organizacji, przedciębiorca w trakcie likwidacji oraz przedsiębiorca wobec którego ogłoszono upadłość. Można udzielić prokury w postępowaniu układowym, gdyż celem tego postępowania nie jest likwidacja przedsiębiorstwa. Jednak ustanowienie prokurenta w takiej sytuacji wymaga zgody nadzorcy wyznaczonego przez sąd.
Podobnie jak w przypadku pełnomocnictwa w prokurze można wyróżnić dwa stosunki. Stosunek wewnętrzny łączący mocodawcę z prokurentem, oraz stosunek zewnętrzny występujący między prokurentem a osobami trzecimi. Nie ma wymogu aby prokurentem mogła być tylko osoba, która jest jednocześnie zatrudniona u przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 1092 k.c. Prokura dla swej ważności wymaga formy pisemnej, a prokurentem może być tylko osoba mająca pełną zdolność do czynności prawnych.
Prokurent może się zrzec prokury lub odmówić jej przyjęcia, nie jest natomiast konieczne przyjęcie prokury. Udzielenie jak i wygaśnięcie prokury wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorców. Prokurent jest umocowany do szerszego zakresu czynności niż pełnomocnik w przypadku pełnomocnictwa ogólnego. Najogólniej mówiąc Prokura jest to umocowanie do dokonywania czynności prawnych jak i przyjmowania oświadczeń woli od osób trzecich związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa.
Chodzi o dokonywanie zarówno czynności sądowych jak i pozasądowych. Ustawodawca przewidział pewne ograniczenia zakresu umocowania prokurenta. Prokurent nie może zbyć przedsiębiorstwa, oddać go do czasowego korzystania, zbyć nieruchomość lub ją obciążyć.
Dla dokonania tych czynności prokurent musi posiadać dodatkowe pełnomocnictwo udzielone w formie przewidzianej dla dokonania określonej czynności prawnej.
Czyli jeżeli sprzedaż nieruchomości, a więc jej zbycie dla swej ważności wymaga formy aktu notarialnego to prokurent, który dokonuje w imieniu mocodawcy takiej czynności musi być do niej umocowany na podstawie odrębnego umocowania w formie aktu notarialnego. Prokurent oprócz tych ograniczeń nie może przenieść prokury ani udzielić pełnomocnictwa ogólnego. Może natomiast udzielić pełnomocnictwa rodzajowego i szczególnego.
|
|
|